Tampodruk można opisać jako proces przeprowadzany w warunkach dużej wilgotności, obejmujący przenoszenie obrazów na obiekty trójwymiarowe. Istnieje wiele typów materiałów na które przenosić można obrazy, wśród nich wymieniamy na przykład metal, drewno, plastik, gumę oraz szkło. Powodem, dla którego proces tampodruku przeprowadzany jest w warunkach dużej wilgotności, jest fakt wykorzystywania koncentratów przenoszonych na kliszę drukarską w formie akwaforty wypełnionej atramentem. Najczęściej stosowane są silikonowe podkładki, które owija się wokół obiektów dopasowując ściśle do ich kształtu. Podczas procesu tampodruku wystąpić mogą różne problemy.
Dzieje się tak ponieważ, ze względu na różne potrzeby dla których stosowany jest tampodruk, mogą wystąpić konieczności aplikacji wielu kolorów i odtworzenia drobnych szczegółów, w celu uzyskania ostrego obrazu i jak najlepszej jakości tekstu. Najczęściej problemy pojawiają się podczas drukowania tą metodą na plastiku. Ze względu na charakter druku, mogą wystąpić pewne niedoskonałości wynikające na przykład z pojawiania się na kopiach białych plam. Takie plamy powodowane są przez niedoskonałości w płytach formierskich.
Bez względu na to, czy technikę tampodruku stosujemy na metalu, czy na innych materiałach (na przykład na drewnie) opisywany powyżej problem spowodowany jest wieloma czynnikami. Kolejnym rodzajem trudności napotykanych podczas tampodruku na plastiku jest pojawianie się ciągów małych otworów. Otwory te opisywane są często również jako punkty nienaświetlone i przyjmują kształty niewielkich otworów widzianych na drukowanym materiale. Powstają one poprzez powietrze uwięzione na kliszy drukarskiej, dostające się tam w wyniku złego dobrania takiej kliszy (jest ona zbyt płaska lub zbyt miękka). Co więcej, problem może także występować przy korzystaniu z głębokich klisz sylikonowych. Z tego względu konieczne jest użycie stosownych narzędzi oraz twardszej kliszy, która nie będzie przepuszczać pęcherzyków powietrza znajdujących się na obiekcie poddawanym reprodukcji techniką tampodruku.
Innym problemem spotykanym na przykład podczas drukowania metodą tampodruku na butelkach jest możliwość uzyskania zbyt bladego obrazu. Oznacza to, iż podczas drukowania nie wyzwolono pełnej charakterystyki obrazu. Tego typu trudności powodowane są najczęściej przez zbyt wilgotny lub za bardzo suchy atrament (o nieodpowiednim stężeniu). Mogą również wystąpić, gdy używane są stare i zużyte podkładki. Jeśli dotkniemy atramentu zaraz po zakończeniu druku i okaże się, iż nie brudzi on naszych palców, oznacza to iż jest on zbyt suchy. Natomiast, jeśli po jego dotknięciu atrament przeniesie się na ręce, oznaczać to będzie iż posiada on lekkie stężenie. Problem ten może zostać rozwiązany poprzez sprawdzenie stężenia lub składu atramentu oraz podkładki. Podkładka może bowiem wyschnąć i stąd, nawet po odpowiednim przygotowaniu atramentu, uzyskanie imponujących rezultatów nie będzie możliwe. Podkładkę należy więc wymienić.
Należy zauważyć, że różne problemy pojawiające się podczas drukowania metodą tampodruku na plastiku mogą także występować podczas korzystania z innych materiałów, na przykład szkła. Co więcej, innym problemem, jaki może wystąpić jest uzyskanie mętnego obrazu. Oznacza to, że prezentacja obrazu jest niskiej jakości i nie zapewnia wymaganej przejrzystości. Taka mętność występuje w wyniku zbyt mocnego dociskania kliszy drukarskiej. Może ona również pojawić się, gdy klisza jest zbyt płytka albo wykorzystana warstwa atramentu jest zbyt cienka. Pomocne w radzeniu sobie z tego typu problemami może być zmniejszenie stopnia docisku kliszy oraz upewnienie się, że nie jest ona zbyt płytka.
